|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
||
|
|
|
||
|
|
|
||
|
|
|
||
|
|
|
||
|
|
|
||
| |
|
||
|
|
|
Äñáóôçñéüôçôåò
ΖΩ ΣΗΜΑΙΝΕΙ... ΤΑΞΙΔΕΥΩ
ΜΕ ΤΟ ΦΟΥΣΚΩΤΟ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ...
Κεßμενο-φωτο Σπυρος ΧαλÜστρας
Ολοι üσοι λατρεýουν την ελευθερßα
¼σοι ξÝρουν üτι υπÜρχουν και Üλλα
ΠρÜγματα στον κüσμο εκτüς απü αυτÜ
Που φαßνονται , θα πετουν πÜντα μαζß
Με τον ΙωνÜθαν. Ο καθÝνας μας θα
Βρεß κομμÜτια απü τον εαυτü του
Στον γλÜρο ΙωνÜθαν.
Richard Bach
¼ταν ο Bach Ýγραφε το πιο διαχρονικü ßσως βιβλßο üλων των εποχþν, τον γλÜρο ΙωνÜθαν, απüσπασμα απü το οποßο εßναι και οι παραπÜνω γραμμÝς, πιθανον δεν φανταζüταν üτι σηματοδοτοýσε την επαλÞθευση της τüσο στενÞς σχÝσης μεταξý της αυτοý μεγαλειüτητας της θÜλασσας και αυτþν που κατÜ κÜποιο τρüπο την θεωροýν κρυφη η φανερÞ-δεν Ýχει και τüση σημασßα- ερωμÝνη, Ýχοντας σημειο αναφορÜς το παραπÜνω απüσπασμα.Την θÜλασσα , που βλÝποντÜς την, üποιο πρüσωπο και δεßχνει, η μετÜφραση περιλαμβÜνει üχι μüνο αυτÜ που βλÝπουμε αλλÜ και πολλÜ ακüμη…
Η λÞψη των εικüνων της που αποτελοýν αναμφßβολα αδιαπραγμÜτευτα δþρα στις αισθÞσεις μας, γßνεται σε κÜποια ειδικÞ συχνüτητα που το μÞκος κýματος το αντιλαμβÜνοναι πολý 
καλýτερα αποδÝκτες που η μυÞσÞ τους Ýγινε απü τα παιδικÜ τους χρüνια, üταν πÝταξαν το πρþτο πετραδÜκι στο κýμα που Ýσκαζε μπροστÜ τους, τη στιγμÞ που κÜποιος γλÜρος απü πÜνω ηταν μÜρτυρας στο ξεκßνημα της τρυφερÞς αυτÞς σχÝσης.
Εßναι ßσως η μοναδικÞ περßπτωση που βλÝποντας τα επερχüμενα και αφρισμÝνα κýματα που Ýρχονται να μας φτÜσουν σε κÜποια αμμουδιÜ, üταν τα αισθητÞρια της üρασης και της ακοÞς εργαζüνται με υπερωρßες στην οπτικÞ και ακουστικÞ πανδαισßα, δεν θα ποýμε üτι αυτü το Ýργο το Ýχουμε ξαναδεß…Για σκεφθεßτε ο 
γαλÜζιος πλανÞτης να μην Þταν γαλÜζιος, δηλαδÞ να μην υπÞρχαν οι ωκεανοß , τα πÝλαγα, το Αιγαßο , με λßγα λüγια να μην υπÞρχε η θÜλασσα. Δεν το σκÝφτüμαστε απλοýστατα γιατß ξÝρουμε üτι υπαρχει και εßναι εκεß…Το ßδιο εßπε και ο Χßλαρυ üταν τον ρþτησαν γιατß επιχεßρησε να αναριχηθεß στο Εβερεστ, η απÜντησÞ του Þταν üτι το Ýκανε γιατß απλοýστατα το βουνü Þταν εκεß…ΜετÜφραση συναισθημÜτων δýσκολα γßνεται, η το νοιþθεις η Üστο καλýτερα…
Η πρακτικÞ εφαρμογÞ, η ‘’’ εκμετÜλευσÞ της ‘’’ στις δυνατüτητες που μας δßνει στις …στενÝς επαφÝς μαζß της, ξεκßνησε πρßν απü τüσα χρüνια που εßναι δýσκολο να φανταστοýμε. Τα χρüνια, οι αιþνες κýλισαν και φθÜσαμε και στην εποχÞ μας , στην εποχÞ που ζοýμε, στην φωτεινÞ στιγμÞ μετÜξý δυο σκοτεινþν καταστÜσεων , üπως Ýλεγε και ο ΚαζαντζÜκης. Ολες αυτÝς οι στιγμÝς εßναι σαν τα μεγÜλα θαλασσοποýλια, δεν πρÝπει με κανÝνα τρüπο να τα αφÞνουμε να φεýγουν Üσκοπα, αλλÜ με κÜποιο μεταφορικü τρüπο σκÝψης να εßμαστε μαζß τους, üταν βλÝπουν την γαλÜζιαεπιφÜνεια καθþς κÜνουν αυτü που προσπαθοýμε να κÜνουμε κανüνα, üτι ζþ σημαßνει ταξιδεýω… Το να εßμαστε σε κÜποιο μÝρος κοντÜ στην θÜλασσα üσο üμορφο και αν εßναι δεν παýει να εßναι σχετικÜ στατικü. Πüσες φορÝς δεν Ýχουμε ζηλÝψει απü την ξηρÜ κÜποιο πλεοýμενο που αρμενßζει κÜπου στο βÜθος. Το ßδιο σκεπτονται και για μας üταν λýνοντας και την μπαροýμα του φοουσκωτοý μας στρεφουμε την πλþρη προς το πÝλαγος, κατεβÜζοντας συγχρüνως και τους διακüπτες απü τους μηχανισμοýς που παραγουν σκοτοýρες, αγχος και Üλλα τÝτοια περßεργα…
Εßχα , δεν εßχα , στο φουσκωτο κατÝληξα, ε, πÝστε μου Ýνα τρüπο που με Ýνα μικρü πλεοýμενο 6-7 μÝτρα μπορεßς να γυρßζεις το ελληνικü αρχιπÝλαγος, το κομπολüι με τις αναρßθμητες χÜνδρες που ακοýνε στο üνομα ελληνικÜ νησιÜ. ΜερικÝς φορÝς θαυμÜζω τους ιστιοπλοους , αλλÜ μÝχρι εκεß, τþρα παßζουμε στο δικü μας …γÞπεδο üπου υπαρχουν μπαλüνια, αυτÜ που διαγρÜφουν απü το υποσυνεßδητο μας, την ανυσυχßα και το σφßξιμο üταν αναρωτιüμαστε τι κακü κÜναμε στον Ποσειδþν α και μας κÜνει τη ζωÞ δýσκολη, αφοý βÝβαια μÜθουμε πολý καλÜ το κεφÜλαιο που αναφÝρει το σεβασμü που χρειαζεται .
Εßναι κÜποιες φορÝς που λÝς να αφÞσεις το σκÜφος σου, το φουσκωτü σου, εκεß που βρßσκεται, να παρεις το πρþτο πλοιο πουο θα φεýγει κÜποιο πρωινü και να μη σκοτßζεσαι για τον καιρü και το…ξýλο που σε περιμÝνει στο üρτσα τεσσαρι η πεντÜρι. Θα κÜθεσαι σε κÜποιο πÜγκο στο κατÜστρωμα με Ýνα βιβλßο στο χÝρι και θα προσπαθεßς να διαβÜσεις ανÜμεσα στα üποια γραφικÜ και …νεοελληνικÜ συμβαßνουν συνÞθως εκεß. ΜετÜ απü κÜποιες þρες , ιδßως üταν θα φθÜσεις στον προορισμü σου…στεγνüς μεν, αδιÜφορος δε, αντιλαμβανεσαι üτι αυτü το σενÜριο δεν περπαταει, εßναι κÜπως…στεγνü.Ωραßα Ýφθασες για τις πολýτιμες μικρÝς η μεγÜλες διακοπÝς σου, βρÞκες το κατÜλυμÜ σου, και αρχßζουν οι ατελεßωτες þρες στην ßδια σχεδüν παραλßα η Üντε και στην Üλλη πλευρÜ του νησιοý , να κοιτÜ απ εξω κÜθε πρωι üλους αυτοýς τους σκαφÜτους, που με κÜθε λογÞς σκÜφος, θα φεýγουν για να γευτοýν απ ευθεßας το νÝκταρ των ερημων και κυρßως απρüσιτων üρμων με τις απÜτητες αμμουδιÝς,εκεß üπου ο πιο δυνατüς Þχος εßναι τα κυματÜκια που χτυπÜνε στο σκÜφος σου η καταλÞγουν στην παραλßα. Εκεß üπου φουνταρισμÝνος θα κολυμπας γýρω απü το φουσκωτü σου, που θα λικνßζεται στην απογευματινÞ ρεστßα. ¼χι üτι δεν υπÜρχουν και οι δýσκολες στιγμÝς, πολλÝς και επßπονες, ειδικÜ üταν το φρεσκÜρισμα Ýρχεται πιο γρηγορÜ απü üτι υπολüγιζες. ¼ταν üμως θα επιστρεφεις αργÜ το απογευμα στη βÜση απü την οποια ξεκßνησες το πρωß, συνÞθως ανÜμεσα απü την ικανοποßηση για την αντιμετþπιση του καιροý, θα υπÜρχει εκτüς απü την κοýραση το χαμüγελο που θα φθÜνει μÝχρι τα αυτιÜ. ΜερικÝς φορÝς βÝβαια δεν θα σε δοýν να επιστρεφεις, ειτε γιατß το κολπÜκι τελικÜ ηταν πιο üμορφο απü üτι υπολüγιζες και αποφÜσισες να μιλÞσεις το βρÜδυ με τα αστÝρια απü Üλλη γωνßα, εßτε γιατß το απεναντι κοντινü η μακρυνü νησß σου Ýγνεψε τραγουδþντας σαν Üλλη σειρÞνα, και ως συνÞθως εμεßς δεν βÜζουμε ποτÝ στα αυτιÜ μας κερß…
Δεν χρειÜζεται να ρωτÜς αν και πüτε φεýγει καρÜβι για εκεß, γιατß απλοýστατα ΕΙΣΑΙ ΕΚΕº , κÜτι σαν διακτινισμüς μÝσω επιθυμιþν που ικανοποιουνται απü το μικρü σου σκαφακι. ΕπαναλαμβÜνω σßγουρα δεν εßναι πÜντα ρüδινα τα πρÜγματα üμως το γÝýμα γßνεται πιο νüστιμο üταν το διαλÝγουμε εμεßς και üχι üταν μας το προσφÝρουν Ýτοιμο… Το ßδιο δεν συμβαßνει üταν ξεκινÜς με το αυτοκßνητü σου για Üλλες πολιτεßες ; Εισαι και αισθÜνεσαι πολý πιο ελεýθερος και κυρßως Ýχεις την ικανοποßηση üτι πÞγες εσý δεν σε πÞγαν…
Δεν θα ξεχÜσω ποτÝ üταν πρßν λßγα χρüνια εßχαμε ξεκινÞσει πÝντε φουσκωτÜ απü την Αλεξανδροýπολη για την ΚρÞτη , που δεν εßναι και μικρü ταξßδι, φθÜνοντας στην ΤζιÜ δÝσαμε δßπλα σε κÜποιο θεüρατο γιþτ, ενþ σχολιÜζαμε και συγκρßναμε τα καρυδüτσουφλÜ φουσκωτÜ μας με το αντικεßμενο της απüλυτης θαλασσινÞς χλιδÞς που ηταν δßπλα μας. ΚουβεντιÜζοντας üμως το βρÜδυ με τον καπετÜνιο του γιþτ μας εßπε χαμογελþντας üτι οι ιδιοκτÞτες-επιβÜτες του, εκφρÜσανε την εκπληξÞ τους και ßσως κÜποια ενδομυχη επιθυμια για τον τροπο που επιλεξαμε να ταξιδεýουμε. Δεν ξÝρω πüση δοση αληθειας ειχαν τα λüγια του, üμως εμεßς δεν θÝλαμε και πολý να ξεχÜσουμε την …σýγκριση και να κυτÜξουμε με μεγαλýτερη συμπÜθεια τα μπαλüνια που ηταν δεμÝνα μπροστÜ μας. ΑυτÜ που üταν αγριεýουν τα πρÜγματα, την στιγμÞ που το μÜτι δεν βλÝπει ακüμη το περιγραμμα του νησιοý που επιλÝξαμε για προορισμü, θα αποσβÝσουν μεχρι και το τελευταßο…γραμματιο , τüτε που πληρþναμε με δυσκολßα το τßμημα για την απüκτηση του ακριβου αντικειμÝνου του πüθου. Αυτοý που με το οποιο το μαγικü τετρÜμηνο του ελληνικοý καλοκαιριüý θα ταξιδεýουμε στον χωροχρüνο του θαλασσινων εικüνων και αισθÞσεων με επιβÜτες εμÜς. ΜÝχρι να φýγουν απü τον χþρο των εικüνων και να περÜσουν στο χþρο των αναμνησεων, θα Ýχουν Ýρθει τα …Χριστοýγεννα ενþ με το γýρισμα του χρüνου , αρχßζουμε δειλÜ-δειλÜ να ξεσκουριÜζουμε το κουμπασο, ενþ προσπαθοýμε να γεμßσουμε του κουμπαρÜ των θαλασσινων εξορμÞσεων , γιατß τα ρημÜδια τα Üλογα της εξωλÝμβιας δεν τρþνε τßποτε Üλλο εκτüς απü βενζßνη, και και πολλÜ…
Μεχρι τüτε θα συντηροýμε το θαλασσινü ταξειδιωτικü σýνδρομο με εικüνες üπως αυτÞ τþρα που γραφονται αυτÝς οι γραμμÝς μÝσα στην θαλπωρÞ του αυτοκινÞτου δßπλα σε κÜποια αμμουδιÜ, λοξοκυτþντας üμως κÜθε τüσο στα κýματα του νοτιÜ που Ýρχονται απü την κατεýθυνση που σχεδιÜζουμε να πÜμε την επομενη φορÜ. Ασε που εδþ στον βορρÜ που εßμαστε πιο…πÜνω δεν γßνεται να παμε. ΠÜντα üταν κατηφορßζουμε Ýχουμε συνÞθως τον καιρü πρýμα η δευτερüπρυμνα , αλλÜ στο γυρισμü Üστα να πÜνε…πολý ανÞφορος. Και üμως αντιλαμβÜνεσαι üτι δεν υπÜρχουν διλÞματα επιλογης μÝσου για να πÜς κÜπου το καλοκαßρι και για να αισθανθοýμε και λßγο ναυτικοß, σου Ýρχεται να 
πεßς αυθüρμητα με το φουσκωτü μας ρε γαμþτο…
Α, ρε ατιμε ΙωνÜθαν , βρÞκες τον καλýτερο τρüπο να τρυπþσεις στην ψυχÞ μας και να μας κÜνεις να πετÜμε μαζß σου ειδικÜ σε κÜποια πορφυρÝνια ηλιοβασιλÝματα…